Het ayurvedisch kuuroord waar mijn middelbareschoolvriendin Martine en ik terecht zijn gekomen, is van het betere soort. We krijgen elke dag een oliemassage en hoofdmassage, kruidenbad en acupunctuur. We zien de dokter en krijgen vieze drankjes, poeders en pillen. Het eten is heerlijk, ook al zit ik op een strikt dieet: geen gluten, zuivel en suiker en kleine porties. Dat heb ik al vaker gehoord, misschien moet ik me daar toch aan houden. De eerste dagen voelen als gezellig vakantievieren en bijpraten; we hadden elkaar al tweeënhalf jaar niet gezien, want Martine woont in Indonesië. Daarom dus een mooie plek in het midden zodat zij even weg is van haar gezin met drie jonge zoontjes en ik een mooi start heb van mijn Aziëreis van enkele maanden.

Het weer is goed, het is warm maar we vermaken ons prima. Dan begint onze vastendag, die ziet er even anders uit. We krijgen geen eten maar alleen een vies olieachtig kruidendrankje en zijn aan onze kamer gekluisterd omdat we letterlijk leeglopen. We krijgen verraste blikken dat we deze behandeling op dezelfde dag krijgen. “Jullie hebben toch maar 1 wc?” We doorstaan de dag prima, ik voel me een stuk lichter na afloop, ook mentaal en emotioneel.

Elke dag kunnen we yogales of tai chi volgen, behalve op zondag. Mijn spontane aanbod om yinyoga te geven op zondag wordt met open armen ontvangen, althans door de mede-yogi’s. Het management weet er niet goed raad mee. Kordaat pak ik pen en papier en maak een aankondiging die ik op het weekbord hang: ‘Sunday 6 am yin yoga, for the joints en ligaments. No yoga experience needed.’ Als het management het echt niet wil, wordt het wel verwijderd.

De yogales geef ik in een grote zaal en er zijn veel onervaren en oude mensen. Veel mensen met lichamelijk beperkingen (ze zitten tenslotte in een kuuroord), dus ik heb het druk met het helpen van mensen. Erg leuk om te doen en om de reacties na afloop te horen. Het raakt me om te horen dat mensen persoonlijke aandacht en aanrakingen tijdens de les heel erg waarderen. Ik word me er wederom bewust van dat het universeel is: allemaal willen we aangeraakt worden. En niet alleen door onze intimi, maar ook daarbuiten, door een willekeurig persoon. Zijn we dan toch allemaal gelijk?

SaveSave

Laat een waardering achter