Een verhaal over omgaan met teleurstellingen en verwachtingen, flexibiliteit en inventiviteit en het menselijk adaptief vermogen

Teun is wat sleets: ze heeft weinig trekkracht en start niet lekker op – zeker als het koud is – maar ze houdt lang vol. Haar actieradius is super, ze tikt zo honderdvijftig kilometer aan op één tank. We hebben haar vernoemd naar oma Teun Franken, die al in de jaren vijftig op de motor Rotterdam doorkruiste. Liefje S. en ik hebben twee schakelbrommers gehuurd in Chiang Mai voor een tiendaagse roadtrip door de provincie Mae Hong Son. Het was een hele zoektocht om twee schakelbrommers met 115 cc te vinden. De toerist die in Chiang Mai blijft, huurt een simpele scooter en de purist-motorrijder huurt voor deze tocht een zwaardere motor. Omdat S. geen motorrijbewijs heeft, is dat voor ons geen optie. De Thai rijden allemaal op schakelbrommers, dus de kans op een succesvolle reparatie in een afgelegen gebied lijkt ons groter met een schakelbrommer. Daarnaast is het prettig om in de bergen te kunnen remmen op de motor. We realiseren ons dan nog niet dat je met een vrijwel lege tank beter af bent met een schakelbrommer dan met een automaat …

road trip thailand suusAls ik in de eerste versnelling de berg op kachel, komt S. me soms op Koos of Koosje – ook deze schakelbrommer kreeg van ons een stoere, sekseneutrale naam – fluitend voorbij. Koos is helderblauw van kleur en heeft een mandje voorop, heel handig voor een fles water en al het lekkers dat we langs de kant van de weg en op markten tegenkomen. Ondanks haar hoger kilometrage, doet ze zich voor als een jonge hinde; lenig en vlot baant ze zich een weg door de bergen.

Onze roadtrip is een groots en grensverleggend avontuur. We rijden door de bergen, langs de grens met Birma en we ontmoeten de allerhulpvaardigste en vriendelijkste mensen. Het landschap is afwisselend maar steeds indrukwekkend. Soms lijkt het op de Alpen, dan de Pyreneeën en even later zien we rijstvelden en bananenbomen die worden afgewisseld door naaldbossen en zonnebloemvelden. Vooral de grensdorpen Ban Rak Thai en Mae Sam Leap, dat aan de Salween, een van de langste rivieren van Azië ligt, zijn prachtig en heel uniek. We slapen elke dag op een andere plek en ‘s ochtends hebben we slechts een vaag beeld van hoe de dag eruit zal zien en waar we de nacht zullen doorbrengen. Met twee volle telefoons met daarop de kaart van Thailand, navigatie en hoogtemeter, een zonneoplader, een Thaise simkaart en een landkaart van de kaartenspecialist uit Amsterdam, vinden we dat we ons voldoende hebben voorbereid voor deze trip.

road trip  thailand suusDe eerste twee dagen en vooral de nachten zijn klimatologisch een grote uitdaging. Achteraf blijkt dat het overal in Thailand veel kouder is geweest dan normaal, en hier in de bergen zakt de temperatuur tot wel vier graden! Als we dit hadden geweten, hadden we warmere kleding meegenomen en iets vlotter doorgereden die eerste dag. We hebben nog geen idee hoeveel kilometer we op een dag kunnen rijden en als het einde van de middag zich aandient, blijken we op 1273 meter hoogte in het park Doi Inthanon te zijn aangekomen. We zien op verschillende plekken tentjes staan en besluiten dat we dan maar een mooi tentje uit moeten zoeken. Dat we het zo koud hebben om halfvijf komt vast door het motor rijden. Een deken bij de tent kost 50 baht en we besluiten er drie te huren en een matras, hoewel de exploitant ons de matras liever niet meegeeft. Met de vertaalapp in de hand begrijpen we waarom. We hadden hem beter even vast kunnen pakken, dan hadden we het nog sneller geweten. Oud en stoffig, of eigenlijk ronduit smerig. Maar hij doet zijn werk: isoleren en een beetje verzachting geven. Het is ijskoud en we dragen alle kleren die we hebben en een muts geïmproviseerd van een poncho en een buff. Mijn hangmat fungeert als extra laag isolatie op de tent en we vullen onze waterfles met warm water en zetten hem in als kruik. De teleurstelling over deze temperatuur moeten we even verwerken, zeker als de volgende dag blijkt dat zowel Koos als Teun niet willen starten. Teun heeft geen choke, dus die doet al helemaal niks. De locals weten er echter wel raad mee en nadat we hebben geproefd aan het Hmong-nieuwsjaarsfeest waar iedereen in prachtige klederdracht verschijnt, vervolgen we onze route. Ik rijd met zes lagen kleding, het is prachtig hier en het rijden gaat al een stuk ontspannender dan gister.

De nacht erna, als we onze voorgenomen bestemming niet halen en ergens stranden waar in de wijde omgeving slechts één homestay lijkt te bestaan, ontstaat het begrip ‘envelopperen’. In het hutje waar we slapen, dat direct in verbinding staat met de buitenlucht, vouwen we met een extra deken een soort envelop om de voeten voor een extra laag. Deken drie gaat over het geheel heen en we kruipen dicht tegen elkaar aan. Ik ontdek mijn ‘batterysaving mode’ waarin handen en voeten (en neus als het ernstig is) ‘afgenaveld’ worden van de reguliere bloedcirculatie. Zo kan mijn kern warm blijven.

Hadden we dit kunnen weten, zijn we slecht voorbereid? Ach, het maakt niet zoveel uit. We hebben weinig keus; met klagen en mopperen krijgen we het niet warmer. Die roadtrip doen we gewoon en we oefenen onze flexibiliteit. Het kan nu alleen maar warmer worden en we zien wel wat er komt. Naast omgaan met verwachtingen en flexibel zijn, leer ik tevens praktische zaken in deze leerwerkvakantie. Want ook op dag drie is het starten van de brommers geen sinecure. De verlegen man van de homestay helpt ons uitstekend en voor we het weten tuffen we met Koos en Teun en onze backpacks tussen de benen verder. We voelen ons al veel vaardiger met de schakelbrommers. De stops zijn fijn: we warmen ons op aan de zon, ontmoeten andere motorrijders (die de hele tour in vier dagen doen en ons stoer vinden), eten het heerlijkste Thaise eten en voelen ons zo vrij als een vogel. Beelden en scènes van Thelma & Louise vermengen zich met die van On The Road. En dat zijn we … on the road.

SaveSave

Laat een waardering achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.