De hechtingen waren er net die ochtend uitgehaald. Plots voelde ik mijn kleren op mijn huid plakken. Een natte plek. Ik hoefde de stof van mijn kleding maar even op te tillen om te zien dat er een gapend gat in de wond zat waar ik een week daarvoor geopereerd was. Er liep wondvocht uit. Vermoedelijk was ik iets te overmoedig met betrekking tot het genezend vermogen van mijn lichaam. Het antwoord van mijn chirurg: “Dit moet vanzelf dichtgroeien, hechten kan niet meer. Dit kan maanden duren en je moet extreem veel rust nemen.” Daar moest ik het mee doen. En dus zit ik al wekenlang aan huis gekluisterd, precies…

Een reep chocola naar binnen werken. Ben ik een kei in. Ik kan me niet herinneren wanneer mijn laatste reep in mijn maag verdween, maar ik kan het zeker nog. En daar kan ik denk ik ook heel erg goed van genieten. Toch bewonderde ik jarenlang die mensen altijd die aan een of twee blokjes genoeg hadden. Wat een discipline. Bij mij moest die reep minimaal voor de helft op. Waar dat aan lag? Die vraag heb ik mijzelf vaker gesteld. Wellicht herken je dat wel. Ik denk dat het deels gewoon een ordinaire suikerverslaving was, maar ook voor een groot deel de gewoonte van onnadenkend eten. Onze samenleving is…

Nors zat hij met zijn armen over elkaar in de kring. Het was nieuwjaarsdag, hij had nog een beetje een kater. Hij luisterde met een wantrouwende blik naar het ritueel dat mijn schoonfamilie en ik op tweede kerstdag hebben gedaan. Iedereen schreef op een briefje waar hij in 2016 afscheid van wilde nemen, of welk doel hij in 2017 kracht bij wilde zetten. Het vuurtje dat buiten aan het knetteren was, zou ofwel het afscheid ofwel een vurig begin van het jaar symboliseren. Ja, wellicht wat vergezocht, maar wij vonden het prachtig. “Ik geloof niet in wensen,” luidde het commentaar. Dat het hier niet om sprookjes of wensen ging, maar…

Gewoon even niets Een maand lang op het eiland van de goden, Bali. Geen straf. Genietend in de zon van een boek, de geur van tropische bloemen en het geluid van de zee op de achtergrond. Who cares dat je dan af en toe moet werken? Met een lokale simkaart in mijn smartphone, mijn laptop in handbereik en een strakke planning zou ik vast geen stress ervaren en mijn klanten op afstand perfect kunnen bedienen.  O ja, en ik had zelfs mijn Nederlandse sim in een ‘smijttelefoon’ om ook nog telefonisch bereikbaar te zijn. All fine. Toch? Heb ik me daar toch even op verkeken, zeg. Nieuwe aanvragen, spoedjes, deadlines,…